Het verleden van de Levenskerk

Een nieuwe visie op kerk-zijn in de roerige zestiger jaren, was het begin van het experiment Levenskerk.
Geen machtsbolwerk, maar bedoeld en gebouwd als een tent , opgeslagen tussen de mensen , flexibel;
kleinschalig en laagdrempelig, ook voor andersdenkenden toegankelijk.

De ruimte van het leven zelf, met zijn hoogte- en dieptepunten kon hier gevierd worden;
de dogmatische teugels niet al te strak gespannen.

Onder de bezielende leiding van pastor Ton van Loon  en de inspiratie van weekendvoorgangers,
Ton Scheer, Henk Degen en Henk Witte, die vooral het jongerenpastoraat voor zijn rekening nam,
kon de Levenskerk uitgroeien tot een plek om te schuilen.

Voor eigen parochianen een weldaad, maar ook een succesformule voor zinzoekers uit de regio.
Het gebouw leende en leent zich voor velerlei doel. Niet alleen liturgisch of direct religieus van aard.
Menigeen zal zich de hartelijkheid en werkkracht van de inmiddels overleden Wies van Onna en Toos Wouters
nog herinneren; de gastvrouwen van het eerste uur.

De secularisatie heeft zich tot in de huidige tijd doorgezet en is aan de Levenskerk niet ongemerkt voorbij gegaan.
Pastores kwamen en gingen, maar de oorspronkelijke inspiratie is gebleven.
Een groep trouwe kerkgangers, waaronder veel vrijwilligers die zich nuttig maken voor het pastoraat in brede zin, komt hier wekelijks bij elkaar om te proberen, eigentijds geloofsgemeenschap te zijn,
in de zuivere zin van het woord.

“Een nieuwe lente; een nieuw geluid.”

De gedachte van een tent temidden van veel Oisterwijks groen wordt in de jongste plannen omgebogen naar de idee van een herberg waar je welkom bent, waar warmte is, koffie en een praatje;
maar vooral waar je God kunt ontmoeten in gewone mensen.  

Korte geschiedenis van de eerste jaren van onze Levenskerk.

Ton van Loon werd met ingang van 15 augustus 1965 benoemd als kapelaan in de Joannesparochie  met de opdracht te onderzoeken of een nieuwe parochie mogelijk was. (De Joanneskerk had vanwege de grote toeloop ’s zondags nog missen om 13.00 uur en 14.00 uur.)

De school St. Aloysius was door pastoor v.d. Weerden (parochie H. Joannes) een zestal jaren eerder al in de nieuw te bouwen wijk geplaatst, met het oog op een nieuw te stichten parochie. 

In een brief van 1 maart 1966 werd de naam “Levenskerk” als naam van de nieuwe parochie goedgekeurd in de stichtingsacte en werd Ton van Loon benoemd als pastoor.

Voorafgaand aan een eerste brief gaf mgr. Bekkers in een gesprek al ideeën mee:
- huiselijk, niet groots
- geen apart priesterkoor met daarachter een sacristie, maar een kamer bij de ingang van de kerk om de mensen welkom te kunnen heten
-  “niet hoog van de toren”, maar tussen de mensen! 

In samenwerking met de gemeente heeft Ton van Loon allereerst een kleuterschool gebouwd (daaraan was grote behoefte), die de Zwaluw werd genoemd. Deze school kwam in mei 1966 klaar. Een gedeelte daarvan (één lokaal) werd gebruikt als noodkerk ( voor de zondag werd er nog een lokaal leeggeruimd.)

Daarin werd fijn gewerkt en menselijke (en goddelijke) nabijheid beleefd. Ook doop en huwelijk hadden daar plaats. Dus van mei 1966 tot februari 1971, vijf volle jaren met een steeds propvolle kerk. Het stoelenruimen was het werk van een aantal kwieke jongeren – onder leiding van Wies van Onna en kosteres Toos Wouters. 

De eerste drie jaren is in voortdurend overleg geprobeerd om samen met de Protestantse gemeenschap (dominee van Duyl) één kerkgebouw te laten bouwen (samen kerken bezocht, samen op zoek geweest naar architect.) Van de Protestantse gemeenschap waren in deze zaak Flip Stijnis en de heer van Weverwijk gesprekspartners. Maar op het laatste  moment is de dominee (zonder overleg met zijn kerkbestuur) afgehaakt omdat hij heibel verwachtte met een deel van zijn achterban. 

De eerste festiviteiten van de opening van de Levenskerk hebben plaatsgevonden op en rond 21 februari 1971. Bisschop Bluyssen heeft de kerk ingewijd, één week voor Ton van Loon zijn (vanwege deze opening uitgestelde) 25-jarig priesterfeest vierde.

ZO BEGON HET  ……. ..      EN VANDAAG DE DAG IS HET NOG ZO ! 

In augustus 1965 benoemde  Bisschop Martinus Bekkers  Ton van Loon tot bouwpastoor voor een vierde parochiekerk in Oisterwijk. Hij gebruikte toen  de volgende woorden:
“ Bouw een kleine fijne kerk aan de rand van grote welluidende parochies met massale deelname.”
(De deelname aan de Eucharistievieringen liep toen nog in de duizenden).

En hij zei toen ook , wat hij met klein en fijn bedoelde: “ Aandacht voor hun persoon; werkelijke aandacht voor hun behoefte aan warmte, ruimte, eigenheid en kans tot eigen verantwoordelijkheid en zelfwerkzaamheid”

Met deze intentie is de Levenskerk gebouwd !

Architect van Meerendonk uit Bladel vond het “tentdak” uit en Lidewij Willems zette de vlonders tegen de muren en daarop de stoelen in cirkels rondom het altaar. Dit werd de beste opstelling gevonden “om een stroom door te geven”.

Alle parochies van Oisterwijk hebben aandacht voor de persoon en voor wat thans genoemd wordt persoonlijke beleving en ervaring. Maar misschien dat onze “tent-herberg-ruimte” er wat meer toe uitnodigt.

Vandaag, 46 jaar later, staat de Levenskerk nog open voor mensen , die behoefte hebben aan warmte, ruimte en eigenheid.  Iedereen is er welkom!